Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Τρέχεις...

Τρέχεις και ξεχνάς από που έρχεσαι
νιώθεις τη φωνή σου να σπάει
σε καταπιεσμένα ουρλιαχτά
είσαι ελεύθερος
τα άκρα σου χορεύουν στον παλμό της καρδιάς σου
ο ήλιος σου καίει το δέρμα
σα να ξαναγεννιέσαι
ο αέρας στεγνώνει τα δάκρυά σου
ανασαίνεις αχόρταγα
τινάζεσαι στο κενό χωρίς δισταγμό
δε σκέφτεσαι
δεν αναλώνεσαι σε τυχαίες εικόνες
απλώς τρέχεις μακριά

ήπτασαι με ανοιχτά τα χέρια
γατζώνεσαι σε ένα αόρατο σκοινί
 η ορμή σου μπορεί να σε συντρίψει
αλλά τελικά σε κινεί στο επόμενο βήμα

δε σταματάς να τρέχεις μέχρι να φτάσεις
κάπου που να μη σε ξέρει κανείς

που κανείς δε θα σε ρωτήσει
γιατί;

εκεί
θα μοιραστείς τις ομορφότερες ιστορίες σου.






Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Νοερά

Στιγμή πρώτη

Θα 'θελα να μπορούσες να με δεις
θα 'θελα να μπορούσα να σ'ακουμπήσω

θα εμφανιστείς κάποτε ξανά στο οπτικό μου πεδίο
θα 'χεις εκείνο το αλαζονικό βλέμμα
σαν να μη πέρασε λεπτό από την τελευταία φορά
στην απρόσμενη σου κίνηση 
εγώ θα ξεχάσω και θα παραδοθώ στην πλάνη
η εικόνα σου
   οι λέξεις σου
      το είναι σου 
              θα με τραβήξουν κοντά σου-δεν έχει πιο πέρα

κι εσύ τότε θα απομακρυνθείς ανανεώνοντας το χώρο και το χρόνο
<<Όλα θα γίνουν όπως πρέπει>> θα μου πεις
πάντα ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω

Κι όμως πόσο θα'θελα αυτή η στιγμή να μην αργήσει

Στιγμή δεύτερη

Αργείς.
Αργείς τόσο που δεν μπορώ άλλο να σε περιμένω.
Ίσως ο χώρος και ο χρόνος μας τελείωσαν.

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Δύο όψεις

Αποφασιστικά βήματα στο δρόμο για Ομόνοια με τον αέρα να σε διαπερνά 
ξαφνιάζεσαι ευχάριστα
καρφωμένος στο τζάμι, χαμένος σε όμορφες σκέψεις
ακούς τις ράγες να σείονται στην τριβή τους με τiς ρόδες του τρένου
ενώ απολαμβάνεις την κινηματογραφική λήψη σου
ο βιολιστής στο Πανεπιστήμιο σε κάνει να βγάζεις τα ακουστικά σου
απογευματινές διαδρομές στην Πλάκα με την Ακρόπολη να σου χαμογελά
στίχοι στίχοι στίχοι,ατελείωτοι στίχοι γραμμένοι για σένα

είναι στιγμές που σ΄αρέσει να είσαι μόνος

κάνει κρύο,σφίγγεις το παλτό σου, βάζεις τα χέρια στην τσέπη και προχωράς
ψάχνεις ένα βλέμμα να σου θυμίσει ότι είσαι νέος και δυνατός
δεν ακούς παρά τη φωνή σου, κουράστηκες να σε ακούς
θα ήθελες να σε αρπάξει από το χέρι και 
οι διαδρομές σας να βρουν κατεύθυνση
στίχοι που θα ποθούσες να 'ναι γραμμένοι από σένα


είναι στιγμές που δε θες να είσαι μόνος.