Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

"Φιλοσοφικές" κουβεντούλες εν ώρα μαθήματος ΜΕΡΟΣ 1

Μάγια: Να ζει κανείς ή να μη ζει;

Μαρία ( http://mhtsaki.blogspot.com/ ): Να ζει αληθινά και πραγματικά.

Μάγια: Δεν υπάρχει μία αλήθεια. Τα πάντα είναι σχετικά και τα πάντα ρει.

Μαρία: Αλήθεια είναι αυτό που πιστεύει κανείς. Αυτό που ορίζει ότι ισχύει και μέσα σε αυτό φτιάχνει τη ζωή του. Υπάρχει αλήθεια. Αλλά ο καθένας την ορίζει διαφορετικά λοιπόν.

Μάγια: Άρα μήπως δεν ονομάζεται ΑΛΗΘΕΙΑ αλλά ΟΠΤΙΚΗ; Βασικά ο καθένας μας έχει συχνά την πεποίθηση ότι αυτό ,που ο ίδιος θεωρεί αληθινό, είναι κιόλας. Για παράδειγμα, όλοι μας έχουμε μια συγκεκριμένη αντίληψη για τον εαυτό μας και πως νομίζουμε ότι οι γύρω μας το εκλαμβάνουν. Ωστόσο, αυτοί είναι πιθανό να έχουν τελείως διαφορετική αντίληψη από εμάς για εμάς.

Μαρία: Επιμένω. Υπάρχουν αλήθειες. Οι αλήθειες των ανθρώπων συμπλέκονται και αλληλοεπηρεάζονται. Και συνθέτουν αυτό που λέμε ΖΩΗ. Ζωή είναι το να ζεις  τη δική σου αλήθεια και όχι αυτή που σου επιβάλλουν οι άλλοι. Κι ας είναι η αλήθεια σου παράτερη και εντελώς διαφορετική απο του διπλανού σου.

Μάγια: Η άγνοια πολλές φορές οδηγεί στην ευτυχία. Το θέμα είναι τι προτιμούμε: τη γνώση, η οποία μας καταδεικνύει την ανεπάρκειά μας, δηλαδή τη γενική αλήθεια (αν θεωρήσουμε ότι αυτή υπάρχει) ή την άγνοια, στην οποία η δική μας αλήθεια είναι πάντοτε η σωστή και η οποία έχει ως αποτέλεσμα να ικανοποιούμαστε και να είμαστε ευτυχισμένοι;

Μαρία: Μάλλον την άγνοια.

Μάγια: Αυτή τη στιγμή θα απαντούσα τη γνώση.


(συνεχίζεται...)

Έσείς προς τα που κλίνετε;;; 








Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Μιλώ- Γιώργος Σαραντάρης



Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει
Μιλώ γιατί μιλούν τα μάτια σου
Και δεν υπάρχει θάλασσα δεν υπάρχει χώρα
 Όπου τα μάτια σου δε μιλούν
Τα μάτια σου μιλούν και εγώ χορεύω
Λίγη δροσιά μιλούν και εγώ χορεύω
Λίγη χλόη πατούν τα πόδια μου
Ό άνεμος φυσά που μας ακούει.


Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Αλλαγή πλεύσης

 Τα δεδομένα αλλάζουν καθημερινά. Δε νιώθω την ανάγκη να εκφράσω τα συναισθήματα μου λεπτομερώς για τη σημερινή ημέρα. Είναι τόσο έντονα...αλλά αισθάνομαι ότι εξέφρασα σήμερα συγκεντρωμένες σκέψεις μηνών εκεί που έπρεπε...όπως και άκουσα πάρα πολλές άλλες. 
Δυο τρεις σκέψεις θέλω μόνο να πω από εδώ...

Κάθε άποψη πρέπει να ακούγεται σε μια συζήτηση πολιτισμένων ανθρώπων. Η μειοψηφία πρέπει να γίνεται σεβαστή όσο διαφορετική κι αν είναι και να μην παραγκωνίζεται στο βωμό της πλειοψηφίας.

Η επικοινωνία είναι πολύ δύσκολο πράγμα κι ίσως να ήμουν υπερβολικά ρομαντική στην προηγούμενη ανάρτηση. Αλλά έτσι είμαι. Αλλά ακόμη πιστεύω ότι αυτή μπόρει να επιτευχθεί αν υπάρχει αμοιβαία προσπαθεια και ύστερα απο το πέρας των πιο αντίξοων συνθηκών.

Στη δημιουργία ενός αρνητικού κλίματος σε ένα σύνολο δεν ευθύνεται ποτέ ο ένας. Όλοι συμβάλλουμε σε αυτό καλώς ή κακως. Και εμείς μπορούμε και να το ανατρέψουμε.

Προσωπικά πιστεύω ότι όταν αρχιζουμε κάτι συλλογικό πρέπει και να το ολοκληρώνουμε...εδώ υπάρχουν πολλές ενστάσεις, τις οποίες σέβομαι.

Α. Το σημαντικότερο. Νιώθω καλά. Μεσά απο τις στάχτες κάθε πράγματος μπορεί να προκυψει κάτι καινούριο, ανανεωτικό και καλό.

Σήμερα ήταν μια εποικοδομητική μέρα απο την οποία κέρδισα πάρα πολλά.

Και κάτι τελευταίο, ας μη φοβόμαστε επιτέλους να πούμε τι νιώθουμε. Σήμερα λυτρώθηκα σε ένα βαθμό.
Αν και λυπάμαι πολύ για τα άτομα που έφυγαν, που στενοχωρήθηκαν (και εγώ στενοχωρήθηκα αλλά πρέπει να συνεχίσουμε), που ίσως δεν τα ξαναδω σύντομα.

Τελικά εξέφρασα πολλά απο όσα ήθελα. Καληνύχτα!

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Δημιουργικές Κυριακές

Σήμερα συν-αναπνεύσαμε. Κλείσαμε τα μάτια και αφουγκραστήκαμε τους γύρω μας. Ακούσαμε την αναπνοή τους, νιώσαμε την ανάσα τους και συντονιστήκαμε. Γίναμε μια μεγάλη εισπνοή και εκπνοή.

Σήμερα κολυμπήσαμε σε ενα βαζάκι μέλι. Πόδια και χέρια κολλημένα. Τα χέρια αντιστέκονται πρώτα με ακανόνιστες κολυμβητικές φιγούρες. Κουνιούνται ξέφρενα. Κι ύστερα τα ποδια ξεκολλούν. Όλο το σώμα πλησιάζει την επιφάνεια.

Σήμερα τρέξαμε χορεύοντας σαν σε πάρτι υδρόβιων πλασμάτων. Under the sea lalalala

Σήμερα "ξεβιδωθήκαμε". Αρθρώσεις μία προς μία σε κίνηση και ύστερα όλες μάζι. 

Σήμερα αυτοσχεδιάσαμε με φόντο το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον...τη γέννηση και την ωρίμανση, τη λύπη του χθες που γίνεται χαρά του σήμερα...και ό,τι άλλο δημιούργήθηκε ως σκέψη στον καθένα.

Σήμερα μιλήσαμε...ατάκες σε διαφορετική σειρά, με αλλιώτικο τρόπο...σκέψεις κρυμμένες σε λόγια ηρώων...άλλωστε ο καθένας μας είναι ένας ήρωας;; Και μάλιστα του πιο όμορφου έργου, της ζωής!

Σήμερα επικοινωνήσαμε, κάποιοι σε μεγαλύτερο βαθμό κάποιοι σε μικρότερο... σίγουρα όμως ο καθένας με το δικό του τρόπο προσέφερε μια σπίθα στο σύνολο !!!


Αυτό είναι  εγώ  αποκαλώ Δημιουργική Κυριάκη!!!

(μάθημα κινητικής-θεάτρου)

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Το ριψοκίνδυνο όραμα της φαντασίας-Κική Δημουλά

Η φαντασία
-απόφοιτος του Πλάστη
γόνος του παραλογισμού
και της υπεροψίας-

σε κοίταξε εξονυχιστικά και είπε

"δε μου ταιριάζεις είσαι αβλαβής.
Σε κίνδυνο θα σε μεταμορφώσω
με τον πιο ταχύ και αλάνθαστο τρόπο:
αγαπώντας σε.

Θηρίο θα σε σκηνοθετήσω
σε απόσταση μάχης

να μου ξεφεύγουν 
οι βρυχηθμοί των ελιγμών σου
να υπερπηδούν το λάκκο που'χω σκάψει
σκεπασμένον
με απατηλή στερεότητα κλαδιών
γνωστή παγίδα για τη θήρα
ζωώδους αγριότητας".

Έτσι έγινε
κι έρχεσαι τώρα επίπλαστο θηρίο
και μου ζητάς εμένα το λόγο
με ποιο δικαίωμα σε άλλαξα
από λαγό σε σαρκοβόρο
λες και σέ ερωτεύτηκα εγώ.

Τα παραπονά σου στη φαντασία.
Αυτή εξευρίσκει λάλημα
όταν δε ξημερώνει.

Να την ευγνωμονείς.

Άν η φαντασία δε σκηνοθετούσε
υπαρκτόν θηριώδη τον έρωτα
ποτε καμιά πραγματικότης
δε θα μας είχε αγαπήσει.

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Φως και σκιές στο χρόνο (εικόνες και σκέψεις)

Δευτερόλεπτα στάζουν στο στροβίλισμα της ύπαρξης
φεύγουν, πετούν σαν αερικά της φαντασίας
Κάτι από τη ψυχή μας έχουν κλέψει,
αιώνιο αγαθό του κάλλους
απλόχερα τους δόθηκε.
Πορτρέτα ζωής σε ανύποπτο χρόνο 
εγκλύουν μαγεία υπέργεια.

Οι φωνές σιωπούν στην όψη των χρωμάτων που αντηχούν

Το φως υπερβαίνει τους φραγμούς και αυτοί του δινουν σχήμα
Κάθε τέλος είναι μια καινούρια αρχή

Όταν στη σκιά του δένδρου θα γύρεις  ύπνο γλυκό να γευτείς, εγώ θα είμαι εδώ
 Το δρόμο μου θα βρώ                     το όνειρο δε θα αφήσω                                  θα απελευθερωθώ
                                                                   





(Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες απο εμένα σε διαφορετικές εποχές και σε διαφορετικά μέρη.)

Σαν εσένα


Θα'θελα να'μουν σαν εσένα
ιστιοφόρο με τα πανιά του ανοιγμένα
αυτούς που με οδηγούν στην καταιγίδα
σε κάθε αμμουδιά να τους χαρίζω μια πατρίδα

Θα'θελα να'μουν σαν εσένα
ένα δεντράκι με τα κλαδιά του απλωμένα
να μη λυπάμαι, να μην καταλαβαίνω
αυτούς που με πετάνε στη φωτιά να τους ζεσταίνω

Θα'θελα να'μουν σαν εσένα
έρημος φάρος πάνω σε βράχια φαγωμένα
να'χει χρόνια να περάσει από μπροστά μου το καράβι
μα εγώ να αναβοσβήνω κάθε βράδυ

Θα'θελα να'μουν σαν εσένα
περιστεράκι με τα φτερά του μαδημένα
να στέκομαι μετά τις Συμπληγάδες
και να κοιτάζω πώς περνούν του κόσμου οι φυγάδες 



 (Βραδινές μουσικές περιπλανήσεις) 

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

λαλαλα

Χαρούμενα σφυρίζω και ξέφρενα γελώ
το σήμερα αδράττω, το αύριο περιγελώ...
Και ένα και δύο και πάμε από την αρχή
χορεύοντας να λησμονήσουμε ό,τι μας συγκρατεί
Χρώμα και ρυθμός είναι η ζωή
μια  βουτιά σε όνειρο,που μοιάζει με γιορτή
Φώτα αμυδρά ανακαλύπτουν συναίσθημα βαθύ
κρυμμένο σε μια φιγούρα πριν απ'τη στροφή
Τρέχουμε σε έναν αλλοπαρμένο δρόμο
και είναι η τρέλα μας ανώτερη απ'το νόμο
Μια μάσκα η αλήθεια μας ψάχνοντας να τη βρούμε
μα ας είναι έτσι φίλε μου αν τελικά τη ζούμε
Καθρέφτης το πρωινό νερό
που στη δροσιά του έκλεισε ήλιο και ουρανό
Βροχή χιονάκι  τώρα στολίζει το μπαλκόνι μου
και ο αγέρας ο πολυμήχανος μου παίρνει το μυαλό μου
Κι είναι και αυτά τα μάτια σου που ξάφνου με θωρούνε
και εγώ ξεχνώ με μιας πως πια δε μ΄αγαπούνε.....

λαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλαλα


Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ

 Σε εφαρμογή τίθεται σταδιακά στα πανεπιστήμια της χώρας η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας (Φ.12/ 11324 /Β3, αρ.5). Χθες μας το ανακοίνωσαν και οι καθηγητές...θα έχουμε δικαίωμα να παραλαμβάνουμε δωρεάν μόνο ΕΝΑ σύγγραμμα(με 1 βιβλίο) για κάθε μάθημα. Αν λοιπόν ένα μάθημα για τη σωστή διεξαγωγή και μελέτη του απαιτεί την χρήση 2,3 ή 4 βιβλίων, θα είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε εμείς τα υπόλοιπα πέρα του ενός. Τα βιβλία αυτά είναι πολύ ακριβά με αποτέλεσμα να βαραίνει οικονομικά την πλειοψηφία των φοιτητών. Οι καθηγητές μας δήλωσαν ότι καταλαβαίνουν ότι δεν είναι εφικτό να πληρώνουν οι φοιτητές κάθε συμπληρωματικό σύγγραμμα, γι'αυτό και δεν το καθιστούν υποχρεωτικο. Η ύλη όμως θα παραμένει η ίδια ακόμα κι αν οι μισοί φοιτητές δεν εχουν τον β' τόμο του μαθήματος, γι'άυτό πρέπει να κρατούν σημειώσεις. Η μικρή μου εμπειρία στο πανεπιστήμιο μου έδειξε ότι σε καμία περίπτωση δεν αρκούν οι σημειώσεις και δεν γίνεται να παρακολουθείς όλες τις ώρες. Μας προτειναν επίσης και τις βιβλιοθήκες, όπου μπορούμε να διαβάζουμε το βιβλίο που δεν έχουμε.Καταρχήν τα αντίτυπα είναι περιορισμένα. Αλλά πέρα από αυτό συγκρίνεται με την κατοχή ενος βιβλίου, στο οποίο μπορείς να ανατρέχεις ανα πάσα στιγμή, ώστε να επιλύνεις τις απορρίες σου  και στο οποιο περιέχονται στοιχεία ουσιώδη και απαραίτητα για την ακαδημαική σου κατάρτιση και μελλοντική πορεία ;


 Ύστερα απο μια δευτεροβάθμια εκπαίδευση που κάθε άλλο παρά δωρεάν ήταν ,καθώς υποχρέωνε τις οικογένειές μας να πληρώνουν φροντιστήρια προκειμένου να εξασφαλιστεί το ακαδημαικό μας μέλλον, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε παρόμοια προβλήματα και στην τριτοβάθμια. Παλέψαμε ώστε να μας εξασφαλίσουν ορισμένα πανεπιστημιακά προνόμια, σήμερα μάλλον πρέπει να ξεχάσουμε πολλά από αυτά.Ειναι παραγματικά εξωφρενικό και αναμφισβήτητα κοινωνικά άδικο. Οι ευπορότεροι φοιτητές ίσως έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν όλα τα συγγράμματα με αποτέλεσμα να έχουν προβάδισμα έναντι των υπολοίπων. Οι ανισότητες θα ενισχυθούν. Ακόμα είναι πιθανό να γίνουν σημαντικές εκπτώσεις στη γνώση. Με τι κριτήριο συνήθιζαν οι φοιτητές να επιλέγουν συγγράμμα; Επιλέγουμε το σύγγραμμα που μας "ταιριάζει" , που θεωρούμε "καλύτερο" ή περισσοτερο κατανοητό για εμάς. Πάντως όχι βάση του αν εμπεριέχει ένα, δύο ή τρία βιβλία.
  Πλέον θα μπούμε στο τριπάκι του να επιλέγουμε αυτο το σύγγραμμα που περιέχει μόνο ένα τόμο για να μη χρειαστεί να προβούμε σε άλλα έξοδα. Θα μπει σε δεύτερη μοίρα η κρίση μας για τα βιβλία. Και τι γίνεται οταν όλες οι επιλογές περιέχουν περισσότερα από ένα βιβλία;;; Ε τότε θα αναγκαστούμε να τα πληρώσουμε προκειμένου να είμαστε σωστοί φοιτητές ή να θέσουμε σε αβεβαιότητα την πανεπιστημιακή μας επιτυχία.
Μήπως ετσι ξαναγυρνάμε στην εποχή που όποιος είχε χρήματα σπούδαζε...στη φράση :
ΕΙΣΑΙ ό,τι ΕΧΕΙΣ.

 Το παραπάνω μέτρο αν εφαρμοσθεί τελικά θα δικαιολογηθεί στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης. Η οικονομική κρίση λοιπόν οδηγεί σε κρίση πνευματική και κοινωνική και δεν ειναι φυσικά το μοναδικό παράδειγμα. Πιστεύω πως αν οι πολιτικοί μας επένδυαν στην παιδεία όπως αυτή πρέπει να είναι και δεν προχωρούσαν σε ευτελείς εκπτώσεις ,ίσως καταφέρναμε να βγούμε απο αυτό το τέλμα...αντιθέτως πράττουν ακριβώς το αντίθετο!