Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Αντίδοτο

Βρεγμένα σημάδια των καιρών
τα βήματά μου 
μπλεγμένα σε κτίρια δικαίων
στων επιτυχιών την επιτακτική ανάγκη

μα κάπου εκεί
μέσα στη σύγχυση της πόλης
στη μικρή ματαιότητα της καθημερινής σπατάλης

μπροστά στου δημοσίου υπαλλήλου
το απωθητικό μειδίαμα και το βαρύτονο όχι
ξαφνικά θυμάμαι
πως πάλι θα σε δω
και πια δεν τον ακούω...





Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Και μοιάζει η αυλή μου
με πράσινο λιβάδι
αφήνει τον λογισμό μου
να τρέχει σαν παιδί

ήλιοι και περατζάδες
γέλια σε νυχτερινές ταράτσες
και το κρασι να ρέει πριν το φιλί

το άπληστο μυαλό μου
αέρα έχει πάρει
ούτε μιας μέρας κάνει
σιγή αναγνωστική

φαίνεται το ρομανθέρο φύσηξε για τα καλά
και πουλάκια τυφλά
χτυπούν στο παράθυρό μου...