Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Τι φέρνει νοσταλγία στο πρόσωπό σου;
μήπως οι θάλασσες υγραίνουν τα μάτια σου,
η ομορφιά;
γιατί το αναμμένο φεγγάρι σε ξυπνά τις νύχτες;

ας μη μιλάς
τα χέρια σου δε με αφήνουν να φύγω
έχουν το θάρρος να παλεύουν
ως το τέλος

και επιστρέφω πάντα

ό,τι έλειπε εδόθη
σαν σε μαγική συμφωνία
υπήρξες
σαν σε μαγική συμφωνία
υπήρξα

και όταν στη σκιά μου γύρεις 
γλυκό ύπνο να γευθείς
εγώ θα είμαι εδώ.



Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τραγουδάκι

Είσαι ένα αγαπησιάρικο τραγουδάκι
φυσάς αλλοπαρμένο ανάμεσα στα χέρια μου
τρέχεις ρυθμικό πάνω στα χνάρια μου

Ξεκαρδίζομαι όταν σε φέρνω στα χείλη μου
πετάω τη σκούφια μου από χαρά
Κρύβεις τον μικρό εαυτό μου
και τον κρατάς σφιχτά ώσπου να μεγαλώσει
και μεγαλώνει και μεγαλώνει...
Και να,
μεγάλωσε τόσο που άρχισε κι αυτός να τραγουδά!

Σύνδεση

Τα λόγια σβηστά
η ποίηση δε χωρά τόση προσμονή
και η ζωή δεν τρέχει έως εκείνον

Μα αν ακούει-έστω από μακριά
από το εφαλτήριο σημείο της απόστασης
το πιστό μου απωθημένο στην ανάμνηση
να αλλάζει πεπρωμένο

Αν ακουμπά τον έρωτα,
όπως η ουσία του κάποτε το πρόσωπό μου

Κι αν πονά σαν τεχνίτης
της διάφανης ύλης που μας ενώνει

Δεν θα πρεπε να αμφιβάλλω
ότι ο τόσος κόπος
κάπου χρησιμεύει.