Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Και μοιάζει η αυλή μου
με πράσινο λιβάδι
αφήνει τον λογισμό μου
να τρέχει σαν παιδί

ήλιοι και περατζάδες
γέλια σε νυχτερινές ταράτσες
και το κρασι να ρέει πριν το φιλί

το άπληστο μυαλό μου
αέρα έχει πάρει
ούτε μιας μέρας κάνει
σιγή αναγνωστική

φαίνεται το ρομανθέρο φύσηξε για τα καλά
και πουλάκια τυφλά
χτυπούν στο παράθυρό μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: