Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Το χρώμα της πατίνας













Το χρώμα στο φόρεμά σου
ξεθύμανε
τα πόδια σου πατούν στο χώμα
μα περπατούν στην ουτοπία
και περπατούν...
θα προλάβεις άραγε την ομορφιά του χρόνου
να ξεπροβάλει στο τέλος του δρόμου;
Στη δύση του ακμάζει 
η άγρια ορμή της νιότης σου

οι φωνές παράταιρες
αντιπερισπασμοί  
στην ύπαρξη σου

Είναι
το χρώμα της πατίνας
τα άδεια λιμάνια
το πράσινο βουνό και η λευκή θάλασσα 
το ιπτάμενο φιλί 
η σκιά του δένδρου
ή τα λαμπιόνια της πόλης
η γήινη φαντασία
το μαγεμένο βιολί
και η ακούραστη ματιά του

ό,τι κράτησες 
στη μνήμη
στη λήθη
ό,τι άφησες

ας είναι εκεί

τα κομμάτια σου
θρυμματίζονται 
και ενώνονται
σε μία ατέρμονη εναλλαγή

Είναι που καίει ακόμη το άστρο σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: