Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Γυάλινος κόσμος

Η φυλακή της ένα γυάλινο κουτί

απροσπέλαστα τα δρώμενα έξω από τους διάφανους τοίχους
κούκλα ακινητοποιημένη τεντώνει τα πορσελάνινα άκρα της
με προσδοκία να ζήσει το εξωτερικό οφθαλμοφανές παρόν


στροβιλίζεται στην αέναη σφαίρα του χάους
κυνηγώντας μια ταυτότητα για να σπάσει τα άθραυστα δεσμά της
 
μάταια κρούσματα οι ανασηκωμοί του κορμιού της
η άλκιμη όψη του πάλλεται να κρατηθεί ζωντανή

ασυλλόγιστα σχήματα οι κραυγές του μυαλού της
αναζητούν μια μειλίχια πρόβλεψη

Στο πρίσμα της γυάλινης σύγχυσης
η όψη χάνει την αξιοπιστία της
και η ασφυξία αγριεύει κάθε πρωτογενές αίσθημα


Ποίος θα σπάσει πρώτος;

Το γυαλί ή η πορσελάνη;
                                           

2 σχόλια:

Ἅ λ ς είπε...

αυτα τα δεσμα που μας κρατουν και πονουν δε θα μπορεσω ποτε να ερμηνευσω...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΓΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑ-ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΠΡΩΤΟ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗ ΣΠΑΣΕΙ.