Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

ΡΕ.Μ.Μ.ΑΛ.

Σεπτεμβριος 2008.

Τεσσερα 16χρονα κοριτσια ,αγνωστα μεταξυ τους, συναντηθηκαν!!!
Το φροντιστηριο σταθηκε η αφορμη!
Ακολουθησαν 2 χρονια φιλιας.
Αληθινης.
Στηριξαμε η μια διπλα στην αλλη στα ευκολα και στα δυσκολα.
Γελασαμε μεχρι να μη μπορουμε αλλο.
Χορεψαμε σε τρελους ρυθμους.
Ανταπεξηλθαμε μαζι πανελληνιες, ερωτες , απογοητευσεις.
Καναμε λαθη.
Κλαψαμε...
Χαμογελασαμε ξανα.
Ονειρευτηκαμε το δικο μας αυριο!

Κι υστερα η παρεα του φροντιστηριου γινεται η παρεα του πανεπιστημιου.
Η καθε μια στο δικο της δρομο. 
Αλλες βρισκομαστε πιο συχνα...αλλες εχουμε χαθει λογω συγκυριων.
Δεν εχει σημασια.
Η ΦΙΛΙΑ παραμενει ο κοινος παρανομαστης.

Ιανουαριος 2011

Συναντηση κορυφης! 
Ξανα μαζι και οι 4, ενηλικες ολες πλεον (ξερετε εσεις ποιες εννοω)...σε νεες περιπετειες!
Με καινουριες εμπειριες και ιστοριες στο ενεργητικο μας.
Αλλες κοινες και αλλες διαφορετικες.
Και δωσ'του τα γελια και οι γκαφες , οι προβληματισμοι και οι συμβουλες!
Αλλαγμενες...αλλα συναμα ιδιες!

Ρεβεκκα.Μαρια.Αλεξανδρα.
Σας ευχαριστω που υπαρχετε για μενα!
Με μαθατε να πιστευω στη φιλια.
Οτι και να γινει θα 'μαι διπλα σας να το θυμαστε!
Σας αγαπω!
Ειμαστε το ΡΕ.Μ.Μ.ΑΛ.
AND the story has just begun...  !!!

Σας το αφιερωνω...

Δε σας αγαπω μονο για αυτο που ειστε, αλλα και γιάυτο που ειμαι οταν βρισκομαι μαζι σας.
Δε σας αγαπω μονο για ο,τι καταφερατε να γινετε, αλλα για ο,τι καταφερατε να με κανετε.
Σας αγαπω γιατι η φιλια σας με εκανε καλυτερο ανθρωπο.
Γιατι η ευτυχεστερη μοιρα δε θα μέκανε τοσο χαρουμενη οσο με κανατε εσεις.

Κι ολα αυτα τα κανατε αθορυβα, χωρις να το καταλαβω.
Το κανατε με το να ειστε απλα ο εαυτος σας.

Ισως αυτο να ειναι τελικα ενας αληθινος φιλος.(ROY CROFT)

5 σχόλια:

Ἅ λ ς είπε...

εμεις ημασταν οι ΕΝΝΕ. τωρα ειμαστε οι ΝΕ..χ.αχαχαχα... φροντιστηριο κ μεις καπου στη Β λυκ και Γ, απο αλλα σχολεια μα εμεις μαζι στο φροντ....Αλλες σχολες τωρα... Μα κτ στραβωσε και δε βγαινουμε ολες μαζι.. οταν ερχομαι στην πολη μου βγαινω μονο με το ενα Ν, οχι πως δε μιαλω με τις αλλες, αλλα....

Μάγια είπε...

Αλς κριμα...βεβαια ολα ειναι θεμα επιλογων, συγκυριων και τιποτα δεν γινεται τυχαια. Πιστευω οτι με τα ατομα που θες πραγματικα να παραμεινεισ δεμενος παραμανεις ακομα κι αν σε χωριζει η αποσταση ή δε βγαινεις συχνα.Εγω ειμαι με τη μια απο τις κοπελες στην ιδια σχολη και με αλλη μια στην ιδια πολη οποτε ελπιζω οτι δεν θα αλλαξουν πολυ τα πραγματα. Ομως η τριτη ειναι αρκετα μακρια ...Θελω να ελπιζω οτι θα γινει πιο δυνατη η σχεση μας...Βεβαια αυτο παραμενει μια πεποιθηση, καθως για πολλες φιλιες μου εχω βαλει το χερι στη φωτια και καηκα. Αλλα το δεσιμο μου με αυτες τις κοπελες ειναι διαφορετικο.

Fleur είπε...

Αχουυυ,τι ωραια αναρτηση!!!
Μου αρεσε τοσο πολυ,γιατι ετυχε και εγω στο φροντηστηριο μου να γνωρισω 8 κοριτσια που ειναι αληθινες φιλες.:) Και περναμε τοσο τελεια μαζι.<3
Επιτελους ενα ατομο που καταλαβαινει.:D

Μάγια είπε...

Ειλικρινά μέσα απο το φροντιστήριο γνώρισα αληθινή φιλία και αυτό με βοήθησε ψυχολογικά όλη αυτή την περίοδο! Ελπίζω ούτε εμείς να χάσουμε ότι δημιουργήθηκε ούτε και εσείς! Ναι καταλαβαίνω απόλυτα τι λες!!! φιλάκια!

Fleur είπε...

Αχα,και εγω ευχομαι να μην το χασετε αυτο το μαγικο συναισθημα ουτε εσεις ουτε εμεις.:D
Το καταπληκτικο ειναι οτι εκτος απο τα κοριτσια,δεθηκα και με μια καθηγητρια μου παρα πολυ που πλεον ειναι απο τις σημαντικοτερες φιλες μου.:D