Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Πες μου τον φιλο σου...

Παντα πιστευα οτι οι ανθρωπινες σχεσεις είναι εξαιρετικα
πολυπλοκες. Κάθε ανθρωπος φερει τη δικη του ιστορια, τις δικες του μνημες και
ερεθισματα , εχει τις δικες του αποψεις, επιθυμιες και ονειρα,αλλα προσεγγισιμα
και αλλα απιαστα. Με λιγα λογια ο καθενας από μας είναι ξεχωριστος με ένα
μοναδικο τροπο! Και το θεμα...είναι πως δυο διαφορετικοι δρομοι μπορουν να
χαραξουν μια κοινη πορεια…Καποιοι ανθρωποι μεσα στις πρωτες στιγμες της
γνωριμιας τους καταφερνουν να επικοινωνησουν και αυτό διοτι τεμνονται σε πολλα σημεια.
Αλλοι παλι δεν συνειδητοποιουν αμεσως τις ομοιοτητες τους με αποτελεσμα να
απαιτειται περισσοτερος χρονος και επιμονη για τη δημιουργια μιας αξιολογης
σχεσης. Φυσικα υπαρχει και η περιπτωση η συναντηση δυο ανθρωπων, αν όχι να
καταληξει σε αντιπαθεια, να μη δωσει καμια αφορμη για να επαναληφθει.Αυτο
μπορει να οφειλεται σε διασταση οπτικης γωνιας, νοοτροπιας ή χαρακτηρα χωρις
όμως να αποκλειεται να επικοινωνησουν στο μελλον.

   Ωστοσο, τα παραπανω
δεν σημαινουν ότι δυο φιλοι συμφωνουν σε όλα. Διαφωνουν και μαλιστα συχνα. Στις
διαφωνιες φαινεται ουσιαστικα το ποσο δυνατη και ακεραιη είναι η σχεση τους.
Στο ποσο θα λαβουν υποψην τη διαφορετικη γνωμη και στο ποσο θα υπολογισουν
στον αλλον. Μεσα από τις διαφωνιες μαθαινουμε να γινομαστε καλυτεροι, αποκτουμε
άλλη οπτικη των πραγματων , αναγνωριζουμε τα λαθη μας με τη βοηθεια των αλλων.
Το ελαττωμα μας εξαλειφεται από το προτερημα του φιλου μας.
  Και υστερα αρχιζουν
τα δυσκολα…Κατά ποσο ειμαστε βεβαιοι ότι ο φιλος μας θα μας συμπεριφερθει με το
σωστο τροπο; Ειμαστε σιγουροι ότι και εμεις θα φανουμε ανταξιοι των προσδοκιων
του; (το "φιλος" είναι μεγαλη λεξη αλλα την χρησιμοποιω με την εννοια ενός
προσωπου με το οποιο νιωθουμε οικειοτητα και αλληλοκατανοηση σε συγκεκριμενη περιοδο)
Ε λοιπον δεν ειμαστε καθολου βεβαιοι για αυτό.Εμπιστευομαστε απλα το ενστικτο
μας. Ωστοσο το ενστικτο μας δε μας οδηγει παντα στις σωστες σκεψεις. Αλλα στην
τελικη καλα κανουμε,πρεπει να πιστευουμε στους γυρω μας ακομα κι αν μας
απογοητευσουν στη συνεχεια. Αν δεν το κανουμε φοβαμαι ότι ουτε τον ιδιο μας τον
εαυτο δεν θα μπορεσουμε να εμπιστευθουμε!
  Εγω εχω πιστεψει σε
πολλους ανθρωπους…καποιοι το αξιζαν, καποιοι όχι. Για αυτους που δεν αξιζαν
προσπαθησα κιολας. Επηρεαστηκα ισως από την υποτιθεμενη προσοχη τους και από
λογια, τα οποια όπως φανηκε δεν συνοδευονταν από πραξεις. Πολλοι μου ειπαν ότι
δεν επρεπε, εγω δεν το μετανιωνω. Κατεληξα ομως ότι τους ανθρωπους που είναι γυρω
μας πρεπει να τους επιλεγουμε και όχι να μας επιλεγουν , δεν πρεπει μονο να δινουμε
αλλα και να παιρνουμε , να εμπιστευομαστε αλλα να μην εθελοτυφλουμε …..και κυριως να
μην αφηνουμε κανενα ακομα κι αν τον θεωρουμε φιλο μας να μας κανει να νιωθουμε κατι
λιγοτερο από αυτό που πραγματικα ΞΕΡΟΥΜΕ πως ειμαστε!!!!!!

2 σχόλια:

Jos είπε...

Ρεεε, πολυ καλο!

Μάγια είπε...

ευχαριστωωωωωω Λιο μην ανησυχεις δεν αναφερομαι σε σενααα χαχα!:)